به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سیانان، کره شمالی بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ شش آزمایش زیرزمینی در این سایت در کوه مانتاپ در استان هامگیونگ شمالی انجام داد. آزمایش نهایی، با قدرت انفجاری تخمینی ۱۶۰ کیلوتن، زلزلهای به بزرگی ۶.۳ ریشتر به راه انداخت و اعتقاد بر این است که منجر به ریزش در محل، شاید یک تونل، شده است.
آزمایشهای بمبهای هستهای، مانند آنهایی که در دوران جنگ سرد در نوادا انجام شدند، مدتهاست به عنوان زمینلرزههای کوچک و قابل تشخیص شناخته میشوند. با این حال، این اثرات معمولاً کوتاهمدت بودند و در روزها و هفتههای پس از انفجار رخ میدادند و به منطقه اطراف نقطه صفر، محل آزمایش، محدود میشدند.
کوانگ-هی کیم، نویسنده اصلی مطالعهای که روز پنجشنبه در مجله ساینس منتشر شد، گفت که به نظر نمیرسد این آزمایشها تأثیر چندانی بر پوسته زمین داشته باشند.
با این حال، طبق دادههای امواج لرزهای از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ که توسط کیم در کره جنوبی و همکارانش در چین جمعآوری و تجزیه و تحلیل شدهاند، منطقه اطراف کوه مانتاپ ۱۳۹۹ زلزله را تجربه کرده است که تعداد و بزرگی آنها با گذشت زمان افزایش یافته است.
سونیونگ پارک، استادیار دانشکده علوم ژئوفیزیک دانشگاه شیکاگو که در این تحقیق مشارکت نداشته است، گفت: «فکر میکنم درس گستردهتر این است که اختلالات کوتاهمدت میتوانند عواقبی داشته باشند که سالها یا حتی دههها ادامه مییابند. پوسته زمین حافظه طولانیمدتی دارد.»
شناسایی زلزله در محل آزمایش هستهای
«اولین زلزله در سال ۲۰۱۳، پس از سومین آزمایش هستهای رخ داد، اما لرزهخیزی - فراوانی و شدت نسبی زلزلهها - «تا سال ۲۰۱۷ پراکنده باقی ماند، زمانی که فعالیت پس از ششمین و بزرگترین انفجار به طور قابل توجهی افزایش یافت.» نویسندگان این مطالعه نوشتند. برخلاف الگوهای معمول پس از انفجار، لرزهخیزی در کوه مانتاپ سالها پس از آخرین آزمایش همچنان در حال افزایش بود. کیم، استاد دانشکده علوم زمینشناسی دانشگاه ملی پوسان در کره جنوبی، گفت: «ما اساساً بسیار شوکه شدیم. روند لرزهخیزی بسیار واضح و خطی بود.»
این زلزلهها قدرتمند نبودند، عمدتاً با بزرگی بین ۲ تا ۳ ریشتر، و کیم گفت که به نظر میرسد در عمق کم رخ دادهاند. طبق این مطالعه، قبل از این قرن، این منطقه از نظر تکتونیکی آرام بوده و زلزلهها «عملاً ناشناخته» بودهاند. کیم گفت: «ما بیش از ۲۰۰۰ سال سابقه تاریخی در چین و کره داریم. ما یک رویداد در حدود ۱۰۰ کیلومتری داریم. نمیتوانم بگویم که هیچ زلزلهای وجود ندارد، اما فعالیت لرزهای در اینجا بسیار کم است.»
برخلاف ژاپن در شرق، شبه جزیره کره روی پوسته قارهای پایدار قرار دارد. با این حال، این تیم گسلهای «درونصفحهای» از پیش موجود - شکستگیهای باستانی در پوسته زمین که بسیار دور از مرزهای صفحات تکتونیکی فعال هستند - را شناسایی کرد.
این تیم گمان میکند افزایش سرعت و شدت زلزلهها نشان میدهد پوسته زمین پس از آزمایش نهایی در سال ۲۰۱۷ به حالت عادی برنگشت، بلکه در عوض، با فعال شدن حداقل دو گسل از پیش موجود، لرزهخیزی افزایش یافته است. توپوگرافی نامنظم کوه مانتاپ - این کوه بزرگ، شیبدار و نامتقارن است - ممکن است برخی گسلها را نسبت به بقیه در معرض خطر شکست قرار داده باشد و انفجارهای زیرزمینی به عنوان محرک عمل کردهاند.
کیم گفت، نرخ واقعی زلزلهها میتواند بالاتر باشد، زیرا این تیم فقط زلزلههایی را که در چند ایستگاه نظارتی شناسایی شدهاند، در نظر گرفته، اما دادههایی را که فقط یک یا دو ایستگاه نظارتی آن را ثبت کردهاند، حذف کرده است.
نویسندگان این مطالعه نوشتند که این کشف که آزمایشهای هستهای زیرزمینی میتوانند باعث تشدید فعالیتهای لرزهای شوند، میتواند نظارت طولانیمدت بر سایتهای آزمایش هستهای زیرزمینی را پیچیده کند و تمایز «بین رویدادهای مرتبط با انفجار و تکتونیکی» را مبهم سازد.
کیم گفت که محققان هیچ مدرکی مبنی بر انجام آزمایشهای هستهای بیشتر از سال ۲۰۱۷ ندارند. این تیم هیچ دسترسی به سایت آزمایش هستهای پونگی-ری یا هیچ داده لرزهای از کره شمالی نداشت.
سیانان از جمله روزنامهنگاران بینالمللی بود که در سال ۲۰۱۸ برای مشاهده انفجارها در این سایت و مشاهده تخریب ظاهری آن به کره شمالی دعوت شد. با این حال، آژانس بینالمللی انرژی اتمی گزارش داد که کره شمالی در مارس ۲۰۲۲ شروع به بازسازی تونلهای آزمایشی کرده و گزارش آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ حاکی از آن است که کره شمالی سایت آزمایش هستهای خود را بازسازی کرده است.
تحقیقات کره جنوبی نشانههای احتمالی قرار گرفتن در معرض تشعشعات را در فراریان از کره شمالی که در نزدیکی سایت آزمایش زندگی میکردند، ثبت کرده است، اما دانشمندان میگویند علت آن هنوز مشخص نیست.